Voor de fijnzinnigen: een e-reader is een boekenlezer met (tot nu toe) een zwart-wit super-contrastrijk scherm zonder achtergrondverlichting. Dat is vooral de verdienste van E Ink, die met zijn 'elektronische inkt' zorgde voor de doorbraak van het elektronisch lezen. Een prijsoorlog deed de rest: Bol komt volgende week met een e-reader voor 99 euro, inclusief gratis 10 werkjes.
Maar heeft de boekenwurm een boodschap aan hoe zijn leesplankje werkt? Welnee, vond dit jaar bijvoorbeeld Apple, die zijn iPad uitrustte met een boekenlezer. Een kleurenscherm maakt die tablet geschikt voor bijvoorbeeld prentenboeken, maar de lettertjes zijn toch iets minder comfortabel leesbaar en de batterij houdt het minder lang vol dan die van een 'echte' e-reader.
Moeten we niet wachten tot elektronische inkt kleur krijgt? Onze nationale display-trots Liquavista werkt bijvoorbeeld keihard aan een nieuwe technologie die contrastrijke en zuinige kleurenschermen belooft. Of anders Qualcomm-dochter Mirasol wel, of kijk eens wat E Ink zelf aan kleur belooft! Allemaal toekomstmuziek.
Nu de markt voor elektronische boeken zich zo snel ontwikkelt, vinden veel partijen het niet verantwoord om achter te blijven met kleur. Daarom grijpt Barnes & Noble, de Amerikaanse boekwinkel, naar een LCD-scherm om zijn rivaal Amazon te slim af te zijn. Heeft Amazon de Kindle, B&N had de Nook, en geeft hem nu kleur als Nook Color. Technisch een stap achteruit, maar commercieel kan het best wel eens de juiste keus blijken.
De voordelen van elektronische inkt - de leesbaarheid en zeker ook de zuinigheid - verdwijnen zodra lcd & co. de e-readers verdringen. De leesbaarheid zal een wkestie van resolutie blijken, en (om met Steve Jobs te spreken) wie leest er nu 10 uur achter elkaar een boek? Ach, soms vraagt de markt niet om de technisch fraaiste oplossing, daar hoeven we geen historische voorbeelden bij te zoeken.
We zeggen 'tot ziens, e-reader' met een slideshow.
Lees ook: